Rodzaje paneli fotowoltaicznych

Rodzaje-paneli-fotowoltaicznych

Rodzaje paneli fotowoltaicznych

Panele fotowoltaiczne to specjalistyczne urządzenia, których zadaniem jest przekształcenie energii słonecznej w energię elektryczną. Decydując się na montaż paneli PV, będziemy musieli zdecydować się na ich odpowiedni rodzaj.

Obecnie na polskim rynku dostępne są moduły monokrystaliczne, polikrystaliczne oraz cienkowarstwowe. Moduły monokrystaliczne oraz polikrystaliczne należą do ogniw tzw. pierwszej generacji. Ich technologia opiera się na kryształkach krzemu. Panele polikrystaliczne i monokrystaliczne są najpopularniejsze na rynku głównie ze względu na prostotę ich projektowania w instalacji oraz budowy. Do ogniw drugiej generacji należą rozwiązania typu CIGS, CdTe (są to tzw. panele cienkowarstwowe).

Moduły krystaliczne

W Polsce najczęściej wykorzystuje się panele fotowoltaiczne pierwszej generacji, do których należą między innymi moduły monokrystaliczne. Powstają one z monolitycznego kryształu krzemu o dużej czystości. Wyróżnia je jednolity kolor oraz kształt – panele najczęściej cięte są na cienkie wielokątne płytki. Sprawność ogniw monokrystalicznych wynosi około 13-17%,  a całości modułu jest nieco niższa. Moduły monokrystaliczne mają wyższą sprawność niż polikrystaliczne lecz ich cena jest większa.

Moduły polikrystaliczne

Panele polikrystaliczne składające się z modułów wykonanych z wielu kryształów krzemu i zawsze mają kształt prostokąta. Charakteryzują się jasnoniebieską barwą. Ich struktura jest łatwiejsza i tańsza do uzyskania w porównaniu z panelami monokrystalicznymi. Sprawność pojedynczych ogniw wynosi około 11-15%.

Panele cienkowarstwowe

Panele cienkowarstwowe to tzw. moduły PV drugiej generacji. Produkowane są z tellurku kadmu (CdTe), mieszaniny miedzi, indu, galu, selenu (CIGS) lub krzemu amorficznego. Jest to najtańsza z technologii PV. Panele cienkowarstwowe charakteryzują się niską  masą oraz dużą elastycznością. Ich sprawność wynosi: dla modułów CdTe 10-12%, dla modułów CIGS 12-14%. Ich wadą jest duża powierzchnia potrzebna do uzyskania takiej samej mocy, jak w wypadku technologii krzemowej. Obecnie nie cieszą się one dużą popularnością i stanowią około 14% rynku.